O METODZIE MONTESSORI

MARIA MONTESSORI

Pierwsza kobieta-lekarz we Włoszech, wybitny pedagog i działaczka społeczna (1870-1953). Jej koncepcja pedagogiczna, mimo upływu lat, nigdy nie straciła na aktualności, osiągając najpełniejszy rozkwit w szkolnictwie niepublicznym. Montessori – to nazwisko i marka rozpoznawalna na całym świecie.

Metoda

Bierze pod uwagę przede wszystkim poziom rozwoju dziecka, a nie jego wiek. Daje mu szansę wszechstronnego rozwoju emocjonalnego, społeczno-kulturalnego i fizycznego, wspiera jego spontaniczną i twórczą aktywność.

Dziecko

W pedagogice Montessori jest zawsze w centrum – powinno się rozwijać według własnego rytmu i możliwości. Najbardziej cieszy się z tego, co samo zrobi. Uczeń ma dużą swobodę w działaniu, ale sam musi nauczyć się wyciągania wniosków i podejmowania decyzji.

Nauczyciel

„Podąża za dzieckiem, ale go nie wyprzedza”. Obserwuje pracę ucznia, towarzyszy mu i pomaga w aktywnym zdobywaniu wiedzy, inspirując przy tym do kolejnych „odkryć”. Nie ocenia, nie poucza, nie strofuje, ale też nie nagradza. Jest odpowiedzialny za właściwe przygotownie otoczenia.

Wiedza

Zdobywana jest nie przez wyuczenie, ale przez dogłębne zrozumienie danego tematu. Wyrabia to w dziecku poczucie samodyscypliny i wiarę, że potrafi dojść do celu samodzielnie.
Pomoce dydaktyczne wspomagają rozwój koncentracji i koordynację ruchową, angażują dziecko w odkrywanie świata.

Otoczenie

Sala zajęciowa jest uporządkowana, podzielona na kąciki przedmiotowe i miejsca do pracy własnej. Nauczanie słowne zostało zastąpione przez materiał rozwojowy, który zawiera w sobie kontrolę błędu i pozwala każdemu dziecku kształcić się samodzielnie.

Słynni absolwenci

Szkoły Montessori ukończyli m.in. twórcy Google’a, Wikipedii, witryny Amazon, właścicielka dziennika The Washington Post, aktorzy (George Clooney, Helen Hunt), pisarze (Gabriel Garcia Marquez) i wiele innych ludzi sukcesu.